Lijst met producten per fabrikant Norman Cherner

In de jaren twintig Poul Henningsen literaire zin. Hij was redacteur van het polemische linkse tijdschrift Kritisk Revy (1926-1928, "Critical Review"), waarin hij en zijn collega's ouderwetse stijl en cultureel conservatisme verachtten en deze kwesties in verband brachten met politiek. Tegelijkertijd begon hij als revueschrijver die natuurlijk gedrag, seksuele vrijgevigheid en een eenvoudig leven prees. Hij was de man die van de Deense revues een politiek wapen van de linkervleugel maakte zonder het entertainmentkarakter op te geven (de zogenaamde PH-revues 1929-32). In 1933 publiceerde hij zijn bekendste werk Hvad med Cultures? ("Hoe zit het met cultuur?") Een polemische, gedurfde en urgente kritiek op het Deense culturele leven en zijn snobisme en passie uit het verleden ondanks alle inspanningen van de moderne doorbraak. Hij probeerde parallellen te maken tussen preutse, moraliserende en fascistische neigingen, en beschuldigde de sociaaldemocraten er ook van een solide en consistente culturele lijn te hebben. Dit boek, samen met zijn activiteiten, maakte hem bekend als een semi-communistische "medereiziger". Gedurende deze tijd stond hij dicht bij de communisten zonder zich bij hen aan te sluiten. Hij nam deel aan antifascistische propaganda en probeerde altijd cultuur en politiek te combineren.

Poul en Inger Henningsen in hun landhuis rond 1958

Een van zijn andere initiatieven in deze tijd was Danmarksfilmen 1935 (Engels: The Film of Denmark), ook wel bekend als Danmarksfilm. Het is een pretentieloze en niet-traditionele film die het leven in het huidige Denemarken op een levendige en ietwat respectloze manier weergeeft, waarbij de beelden worden ondersteund door jazzritmes. Het werd veroordeeld en verscheurd door de meeste critici, maar het werd later gerehabiliteerd als een van de klassieke Deense documentaires. Hij schreef ook enkele filmmanuscripten.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog en de Duitse bezetting van Denemarken hield hij zich in en vluchtte in 1943 naar Zweden, maar probeerde de geest levend te houden door middel van gecamoufleerde verzetspoëzie. Na de oorlog nam hij afstand van de communisten, die hem bekritiseerden vanwege zijn houding ten opzichte van de schikking met de nationaal-socialisten en vanwege zijn groeiende scepsis jegens de Sovjet-Unie en hem op vele manieren isoleerden. Hij bleef echter schrijven en debatteren, en in de jaren zestig maakte de nieuwe generatie hem in veel opzichten tot goeroe. In de laatste jaren van zijn leven werd hij lid van de Deense Academie en steunde hij de nieuwe consumentenbeweging.

In veel opzichten is Poul Henningsen de man die het werk van Georg Brandes heeft voltooid. Hij is wat oppervlakkig en licht, maar moderner en minder kritisch in zijn opvattingen. Een plagerige en provocateur die vaak probeerde concepten op hun kop te zetten (zoals George Bernard Shaw) en wiens conclusies zowel oneerlijk als overdreven konden zijn, hij was een man met stevige principes en idealen van een democratische, natuurlijke en tolerante samenleving.